Άλλο το Καστελόριζο, άλλο το .....Αιγαίο.
Μιλώντας σε Ελληνες δημοσιογράφους, ο Α. Νταβούτογλου είπε
με νόημα ότι το Καστελόριζο είναι ....«άλλο πράγμα» από το Αιγαίο,
επαναφέροντας με τον πιο άμεσο τρόπο τις αξιώσεις της Τουρκίας έναντι της
ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην περιοχή όπου εικάζεται ότι κρύβονται μεγάλες
ποσότητες υδρογονανθράκων.
Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας μετά την συνάντηση με τον Α.
Σαμαρά στη συνέχεια συναντήθηκε με τον πρόεδρο της Βουλής Ε.
Μεϊμαράκη. Κατά τη συνάντηση, ο Ε. Μεϊμαράκης δώρισε στον Τούρκο υπουργό
ένα καραβάκι, λέγοντας ότι «σας προσφέρω ένα αναμνηστικό δώρο που
απεικονίζει ένα καράβι που μπορεί να κινείται με ελευθερία στο Αιγαίο μας».
Σύμφωνα με τον Τούρκο μεταφραστή, παραλαμβάνοντας το δώρο, ο Α.
Νταβούτογλου είπε: «Σας ευχαριστώ για το συμβολικό σας δώρο. Εμείς
επιθυμούμε πάντοτε το Αιγαίο ως θάλασσα φιλίας και συνεργασίας να είναι πάντοτε
ελεύθερο», φράση που συμπεριλήφθηκε και στο επίσημο δελτίο Τύπου της Βουλής για
τη συνάντηση.
Μετά από αρκετές ώρες, οι υπηρεσίες της Βουλής διευκρίνισαν ότι η
μετάφραση ήταν λανθασμένη και ότι η ακριβής μετάφραση από τις υπηρεσίες του
υπουργείου Εξωτερικών, είναι ότι «εμείς επιθυμούμε το Αιγαίο ως μια
θάλασσα ειρήνης και συνεργασίας να είναι πάντοτε ανοιχτό σε κάθε είδους
συνεργασία».
1 σχόλιο:
H επίσκεψη Νταβούτογλου στην Ελλάδα, μπορεί να μην είχε τις τυμπανοκρουσίες προηγούμενων επισκέψεων, ωστόσο συνιστά κρίκο στην αλυσίδα του ελληνοτουρκικού διαλόγου για τα ζητήματα του Αιγαίου και της υφαλοκρηπίδας - ΑΟΖ, τα οποία, με ευθύνη διαχρονικά των ελληνικών κυβερνήσεων, συμπλέκονται άμεσα με τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ στην περιοχή και τους ανταγωνισμούς των πολυεθνικών ομίλων για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων. Από αυτήν τη σκοπιά, η επίσκεψη Νταβούτογλου έδωσε αφορμή στην πλευρά της Τουρκίας να υπενθυμίσει τις διεκδικήσεις της πάνω σε ελληνική υφαλοκρηπίδα - ΑΟΖ και ταυτόχρονα να θέσει θέμα στενότερης οικονομικής συνεργασίας ανάμεσα στις δυο χώρες, για την εμπέδωση του κατάλληλου κλίματος, που σε μια πορεία θα κάνει δυνατή ακόμα και τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.
Οι δυο πλευρές έχουν πλήρη αντίληψη ότι τα μονοπωλιακά συμφέροντα είναι αυτά που καθορίζουν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, όπως συμβαίνει με τις διμερείς και πολυμερείς σχέσεις όλων των καπιταλιστικών κρατών. Το κοινό υπουργικό συμβούλιο, που θα συνεδριάσει ξανά στις αρχές του 2013 και οι επιχειρηματικές αποστολές που συνοδεύουν τους πολιτικούς της μιας και της άλλης χώρας στις εκατέρωθεν επισκέψεις τους, αυτό το στόχο υπηρετούν: Να πυκνώσουν τις μπίζνες ανάμεσα στις μεγαλοεπιχειρήσεις των δυο χωρών, ώστε από τη μια να αυξάνουν τα κέρδη τους και από την άλλη να δημιουργήσουν το έδαφος για να επεκταθούν οι «δουλειές» και στη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, με τη σύμπραξη μονοπωλίων και από άλλες χώρες. Ηδη, οι ΗΠΑ με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο έχουν εκφράσει την παραίνεσή τους να προχωρήσει η συνεκμετάλλευση, ακόμα και χωρίς να έχει διευθετηθεί το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας - ΑΟΖ.
Την ίδια κατεύθυνση υπηρετεί και το ΝΑΤΟ, το οποίο επιμένει να θεωρεί το Αιγαίο «γκρίζα ζώνη», στο πλαίσιο του ενιαίου επιχειρησιακού του χώρου, δίνοντας αέρα στις διεκδικήσεις της Τουρκίας. Αμεσα συνδεδεμένο με τα παραπάνω είναι και το Κυπριακό, που βρίσκεται ξανά μπροστά σε αδιέξοδο και σε συνδυασμό με τη συμμαχία Κύπρου - Ισραήλ, στην εξόρυξη και εκμετάλλευση του φυσικού αερίου, έχει οξύνει την τούρκικη επιθετικότητα συνολικά στην Ανατ. Μεσόγειο, αλλά και στο Αιγαίο. Καθόλου τυχαία, στους χάρτες που υπέβαλε η τουρκική κυβέρνηση, ανακοινώνοντας την πρόθεσή της να ξεκινήσει έρευνες για υδρογονάνθρακες, πέρα από τα κατεχόμενα κυπριακά παράλια, συμπεριλαμβάνεται και η περιοχή νότια του Καστελόριζου, που σημαίνει ότι η Τουρκία αμφισβητεί την ύπαρξη υφαλοκρηπίδας - ΑΟΖ στο νησί.
Ο ίδιος ο Νταβούτογλου δήλωσε τις προάλλες από την Αθήνα ότι το Καστελόριζο εξαιρείται από το διμερή διάλογο για το Αιγαίο. Ο λαός πρέπει να έχει τα μάτια και τα αυτιά του ανοιχτά. Η όξυνση των αντιθέσεων στην περιοχή, η πολεμική εμπλοκή Τουρκίας - Συρίας και οι γενικότεροι ανταγωνισμοί για τον ορυκτό πλούτο της Ανατ. Μεσογείου, είναι παράγοντες που μπορούν ανά πάσα στιγμή να ανάψουν το φιτίλι ενός περιφερειακού ή γενικευμένου πολέμου. Η ολοένα και μεγαλύτερη ενσωμάτωση της Ελλάδας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και στο ΝΑΤΟ από τη μια, και η δίψα της ντόπιας αστικής τάξης να πάρει μέρος στη μοιρασιά της λείας, έστω κι αν χρειαστεί να κάνει παραχωρήσεις σε άλλα πεδία που την ενδιαφέρουν, προμηνύουν επικίνδυνες εξελίξεις για το λαό και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.
Περικλής ΚΟΥΡΜΟΥΛΗΣ
Δημοσίευση σχολίου